|
|
رسانه های گفتاری (شنیداری) آن دسته از وسایل ارتباط جمعی اند كه
مهمترین عنصر ارتباطی آنها صوت، بیان و كلام است. زبان مكتوب یا
تصویری در این گونه رسانه ها جایی ندارد.
امتیازات یا ویژگیها
- سریع ترین و فراگیر ترین وسیله ارتباطی هستند؛
- كاربرد سیاسی رادیو و نمایش قدرت به وسیله آن یكی از مهمترین ویژ
گیهای این رسانه درجامعه است؛
- نقش رادیو در مبارزه با بی سوادی با پخش برنامه های ویژه برای
سواد آموزی و آموزش بزرگسالان تردید ناپذیر است. در واقع می توان
گفت رادیو كاربرد آموزشی دارد؛
- نداشتن محدویت زمانی و مكانی یعنی پخش 24 ساعتی برنامه های گوناگون و هم چنین رساندن صوت به تمام جهان؛
- پیشرفت فرستنده ها و استفاده از ماهواره این وسیله ارتباطی را به
وسیله ای بدون مرز تبدیل كرده است؛
- ارزانی بهای گیرنده رادیو، امكان خرید و مصرف بیشتر آن را فراهم
كرده است؛
- به زبانها و لهجه های مختلف برنامه پخش می كند؛
- نیاز به توجه و خواندن هم چون مطبوعات وتلویزیون را ندارد. در حین
هر كاری می توان به آن گوش داد و از آن استفاده كرد؛
- رادیو های ترانزیستوری، حمل و نقل این وسیله را آسان كرده است.
محدویتها
- به دلیل فرّار بودن مطالب نمی توان آن را به عقب برگرداند یا
دوباره گوش كرد؛
- نمی تواند به عنوان سند باقی بماند (مگر در صورت ضبط كه برای
همگان میسّر نیست)؛
- به خاطر فرّار بودن كلام، ایجاد ارتباط دشوار است و نیاز به صوت
گیرا دارد كه بتواند شنونده را مجذوب كند و مطمئن باشد كه شنونده به
برنامه ها توجه دارد. |
