|
حكومت در ژاپن بصورت سيستم پارلماني مشابه با انگلستان مي باشد. در
قانون اساسي پارلمان بعنوان عاليترين ارگان تصميم گيري پيرامون
مسائل مملكتي تعيين گرديده است . امپراطور تنها بعنوان مظهر اتحاد
مردم عنوان گرديده و كليه اعمال وي در رابطه با امور مملكتي (
مندرج در قانون اساسي ) بايستي با صلاحديد قبلي پارلمان انجام شود.
نخست وزير از بين نمايندگان پارلمان انتخاب مي گردد و وي وزيران
دولت را
منصوب مينمايد.غالباً اكثر اعضاي كابينه از بين نمايندگان پارلمان
انتخاب مي شوند. ژاپن داراي دو مجلس « نمايندگان » و « مشاوران »
مي باشد . مجلسين به عنوان چكيده و تحقق واقعي و عملي اصل حق
حاكميت مردم تلقي گرديده و برطبق قانون اساسي، ارگان نمايندگي مردم
، بالاترين ركن قدرت حكومتي ،و تنها ركن قانونگذاري كشور ميباشند.
مطابق با قانون اساسي كنوني ژاپن ،مجلس نمايندگان نسبت به مجلس
مشاوران از تفوق و برتري قطعي برخوردار است.
نظام نوين انتخابات مجلس نمايندگان از تركيب انتخابات درحوزه هاي
انتخابيه تك كرسي و انتخابات از طريق نمايندگي سهميه اي به وجود
آمده است . ژاپن براي جبران اشكالات موجود در هريك از سيستم هاي
فوق بطورمنفرد ، تركيبي از اين دو روش انتخاباتي را مورد پذيرش
قرار داده است.
درنظام جديد،مجلس نمايندگان داراي 480 كرسي نمايندگي مي باشد، كه
از اين تعداد ، 300كرسي به حوزه هاي انتخابيه تك كرسي
در 47
استان
كشور تخصيص داده شده و 180 كرسي ديگر
بين 11 بلوك منطقه اي توزيع گرديده كه از طريق ليست ثابت
نمايندگي سهميه اي ،مردم نمايندگان خود را انتخاب مي كنند . در روش
انتخاباتي درحوزه هاي انتخابيه تك كرسي ، هم احزاب مي توانند
كانديداي خود را به مردم معرفي نمايند، و هم افراد منفرد و مستقل
بدون وابستگي حزبي ميتوانند خود را نامزد نمايند. ولي در روش
انتخابات از طريق نمايندگي سهميه اي ، فقط احزاب هستند كه ميتوانند
ليست كانديداهاي مورد نظر خود را ارائه نمايند.
مجلس مشاوران درمجموع
242
كرسي نمايندگي دارد ، برطبق قانون اساسي ، دوره نمايندگي در مجلس
مشاوران شش سال مي باشد، و انتخابات براي نيمي از نمايندگان اين
مجلس ، هرسه سال يكبار صورت مي گيرد. برخلاف نظام نوين انتخاباتي
مجلس نمايندگان ، نظــام انتخاباتي مجلس مشاوران اجازه شركت يك
نامزد انتخاباتي در هردو روش (كانديداي دو گانه )را نمي دهد.
نظام نوين انتخاباتي با هدف تغيير نظام سياسي ژاپن و تبديل آن به
يك نظام سياسي دو حزبي تنظيم گرديده است ، كه در آن ، انتقال قدرت
به راحتي ازحزب حاكم به حزب مخالف صورت پذيرد، و اراده مردم
درتعيين دولتها و در نتيجه سرنوشت خود نافذتر گردد. اين نظام
همچنين در راستاي دادن نقش بيشتر به احزاب سياسي بزرگتر و سياستهاي
رقابتي آنها تنظيم گرديده است.
|
